دندان درآوردن معمولاً از حدود ۶ ماهگی شروع میشود، هرچند ممکن است زودتر یا دیرتر اتفاق بیفتد. بعضی نوزادان تقریباً هیچ ناراحتی ندارند و بعضی دیگر چند روز بیقرار میشوند.
علائم شایع دندان درآوردن
ممکن است نوزاد این نشانهها را داشته باشد:
- 🦷 قرمز، متورم یا حساس شدن لثه
- افزایش آبریزش دهان
- تمایل شدید به گاز گرفتن و جویدن اشیا
- بیقراری و گریه بیشتر از معمول
- اختلال موقت در خواب
- دست بردن مکرر به سمت دهان یا صورت
- کاهش خفیف اشتها، بهخصوص نسبت به غذاهای جامد
- گاهی ایجاد تحریک پوستی اطراف دهان به دلیل آبریزش زیاد
ممکن است هنگام رویش دندان، یک ناحیه سفیدرنگ یا برجستگی روی لثه نیز دیده شود.
چگونه درد لثه را تسکین دهیم؟
۱. ماساژ لثه
با دست کاملاً تمیز، لثه کودک را بهآرامی با انگشت تمیز ماساژ دهید. فشار ملایم میتواند احساس ناراحتی را کاهش دهد.
۲. دندانگیر خنک
یک دندانگیر مناسب سن کودک را در یخچال خنک کنید و در اختیارش قرار دهید. دندانگیر را در فریزر قرار ندهید؛ بسیار سرد و سفت شدن آن میتواند به لثه آسیب بزند.
۳. پارچه تمیز و خنک
یک پارچه تمیز و مرطوب را خنک کرده و اجازه دهید کودک آن را بجود، البته همیشه در حضور والدین.
۴. غذاهای خنک برای کودکانی که غذای جامد میخورند
برای کودکی که از قبل غذای کمکی را شروع کرده، برخی خوراکیهای نرم و خنک میتوانند موقتاً به آرام شدن لثه کمک کنند. غذا باید متناسب با سن کودک و از نظر خطر خفگی ایمن باشد.
آیا میتوان از ژل بیحسکننده استفاده کرد؟
بهتر است خودسرانه از ژلهای بیحسکننده لثه استفاده نکنید. بعضی مواد موجود در این محصولات میتوانند برای نوزادان خطرناک باشند و معمولاً گزینههای سادهتر مثل ماساژ لثه و دندانگیر خنک ترجیح داده میشوند.
همچنین از گردنبندهای کهربایی دنداندرآوردن استفاده نکنید؛ خطر خفگی و گیرکردن دور گردن دارند و فایده اثباتشدهای برای کاهش درد دنداندرآوردن ندارند.
آیا تب و اسهال طبیعی است؟
افزایش جزئی دمای بدن ممکن است همزمان با دنداندرآوردن دیده شود، اما تب واقعی، اسهال قابلتوجه، استفراغ یا بیحالی شدید را نباید صرفاً به دنداندرآوردن نسبت داد. در این شرایط احتمال بیماری دیگری وجود دارد.
اگر نوزاد تب بالا، بیحالی، مشکل تنفسی، کمآبی، استفراغ مکرر، اسهال شدید یا علائم غیرعادی دارد، باید با پزشک تماس بگیرید.
نکته: اگر درد کودک زیاد است، درباره استفاده از مسکن مناسب سن و وزن او با پزشک یا داروساز مشورت کنید و مقدار دارو را خودسرانه تعیین نکنید.